het-verhaal-van-celine Christenhipsters
Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Christenhipsters

Logo https://hu.scrollytelling.io/het-verhaal-van-celine

Ze creëerden een leefgemeenschap in een flat in de Bijlmer, brouwen hun eigen speciaal bier en zetten zich op verschillende manieren in voor de maatschappij. In een tijd dat vele kerken en instituten noodgedwongen de deuren sluiten, blaast dit initiatief het christendom weer nieuw leven in. Een klooster klinkt misschien wat ouderwets, maar het Kleiklooster bewijst het tegendeel.

Door: Céline Bast

Naar boven

Hij groeide op in een christelijk milieu. Ging naar een christelijke basisschool en middelbare school en sloot zich aan bij een christelijke studentenvereniging. "Ik ging van de ene bubbel over in de andere bubbel, totdat Joanne en ik naar Amsterdam verhuisden." Hier besloten zij zich in de eerste instantie niet aan te sluiten bij een kerk. "Op dat moment stelde ik mijzelf de vraag: hoe ga ik in de toekomst het geloof een plek geven in mijn leven?"

Voor veel gelovigen zou het oprichten van een klooster niet de meest voor de hand liggende keuze zijn. En een klooster in een flat in de Bijlmer al helemaal niet. Wat dreef Johannes? "Twee gedachten. Ik wilde het geloof praktischer maken en minder individueel. Ook dachten we al een tijdje na over een groter huis. Niet omdat we meer privédomein wilden, maar omdat meer ruimte ons de mogelijkheid zou geven om ons huis ook open te stellen voor anderen."

Naar boven

De flat waarin het Kleiklooster zich bevindt. Deze Bijlmerflat stond op de nominatie gesloopt te worden, maar dit werd voorkomen door een groep zelfstandige ontwikkelaars. Het Consortium DeFlat renoveerde het gebouw aan de buitenkant en verkocht vervolgens alle vijfhonderd appartementen als 'klushuizen' voor een relatief lage prijs.

Naar boven

Eerst dachten Johannes en Joanne na over het oprichten van een buurthuis. "Maar dan zouden we constant van huis zijn om ergens anders goede dingen te doen, terwijl onze kinderen daar niks van mee zouden krijgen." Het moest een combinatie worden: een ontmoetingsplek voor de buurt en daarnaast een leefgemeenschap met gelijkgestemden. "En een gebedsruimte, want het idee is mede ontstaan uit de wil om ons geloof een prominente rol in ons leven te geven." Hierop zei iemand tegen Johannes dat hij het dan eigenlijk gewoon over een klooster had. 

Het idee was er, maar de juiste plek nog niet. Uiteindelijk bleek dit een pas gerenoveerde flat in de Bijlmer te zijn: Kleiburg. Dit lijkt misschien een gekke keus, een klooster in een flatgebouw. Maar Kleiburg leende zich perfect voor het idee. Hier was het mogelijk om naast of onder elkaar gelegen appartementen te kopen en aan elkaar te koppelen. Van de inmiddels gevormde groep christenen kocht ieder huishouden een eigen appartement en gezamenlijk kochten ze een appartement dat zou gaan dienen als de gemeenschappelijke kamer. Samen klusten ze hier een buurtkamer, een kapel en drie gastenkamers in.

Naar boven

Doordeweeks kunnen mensen hier altijd terecht voor gezelschap of een kopje koffie. Elke woensdagavond eten de kloosterleden samen in dit gemeenschappelijke appartement. Op deze avond zijn mensen van buitenaf ook welkom om aan te schuiven voor een maaltijd en hier maken veel mensen, zowel gelovigen als niet-gelovigen, gebruik van. Dit kunnen buurtbewoners zijn, maar bijvoorbeeld ook gezinnen die tijdelijk in één van de gastenkamers van het Kleiklooster verblijven.

Naar boven

Ze zijn jong en hip. Een paar van hen hebben kinderen en ze hebben allemaal een normale baan. Naast deze baan en hun kloostertaken houdt een deel van hen zich ook nog bezig met het brouwen van eigen bier. "Het Kleiburg bier was eigenlijk geen onderdeel van het originele plan. Maar toen we het klooster oprichtten waren er veel mensen die dit associeerden met kloosterbier en ernaar vroegen. We besloten om het te doen." Het idee was aantrekkelijk, omdat dit de positie van het Kleiklooster in stadsdeel Zuidoost zou verstevigen, maar ook omdat de opbrengsten van het bier gebruikt konden worden om het klooster te financieren en om mooie dingen te doen voor de maatschappij. "En natuurlijk omdat we het idee van eigen bier brouwen gewoon tof vonden!"

De kloosterleden lijken een eigen, moderne draai te geven aan hun geloof. Niet zo gek dus, dat ze af en toe christenhipsters worden genoemd. Maar zelf kunnen ze zich daar niet helemaal in vinden, vertelt Johannes. "Ik denk dat we eenvoudiger zijn dan dat en minder pretentieus. We zijn gewoon een groep mensen die samen leeft en goede dingen wil doen. We doen het niet voor het perfecte plaatje, maar voor de mensen."

Naar boven

Hier, in Amsterdam Zuidoost, staat sinds kort de Proefzaak. Achter het restaurant zit een grote brouwerij, waar het eigen Kleiburg bier wordt gebrouwen. In de Proefzaak kun je alle speciaal bieren proeven en daarnaast een hapje eten.

Naar boven

Johannes vroeg zich af wat geloof nu eigenlijk voor hem betekende en wat voor rol het zou moeten spelen in zijn leven. En hij kan zich voorstellen dat meer gelovigen tegenwoordig met dit soort vragen rondlopen. "Voor mensen die hun geloof meer zichtbaar en behapbaar willen maken zou een plek als het Kleiklooster een goede oplossing kunnen zijn." Op sommige fronten lijkt het Kleiklooster op de meer traditionele christelijke instituten: er wordt iedere dag gebeden, uit de Bijbel gelezen, en gedaan aan naastenliefde. Maar op andere fronten zijn er grote verschillen. "Geloof is bij ons praktischer en simpeler," vertelt Johannes. "Hier is er niemand die je iets op zal leggen of zal controleren of je wel of niet komt. Aan de ene kant sluit dit aan bij een meer individualistische levenswijze en aan de andere kant is er toch veel verbondenheid. Ik denk dat de mensen die ervoor kiezen om naar ons te gaan in plaats van een gewone kerk het vrijblijvende karakter fijn vinden. Ze hoeven geen lid te worden en kunnen komen en gaan wanneer ze willen.

Het klooster heeft dan ook al navolging. "Er zijn steeds meer van dit soort plekken in Nederland." En dat terwijl het aantal gelovigen en de kerkgang in Nederland sterk is gedaald. In 2015 bleek zelfs dat het aantal gelovigen in Nederland gelijk is aan het aantal niet-gelovigen.

Naar boven

Naar boven

Maar het Kleiklooster wordt in ieder geval druk bezocht. Elke woensdag zijn er mensen die aanschuiven bij het avondeten, de drie gastenkamers zijn eigenlijk altijd bezet en tijdens het avondgebed is de kapel nooit leeg.

"Je weet natuurlijk nooit hoe alles gaat lopen, maar ik zou hier voor altijd willen blijven wonen."

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan