Loading...

Melding

Dit multimediaverhaal bevat video- en geluidsfragmenten. Zet het geluid aan.

Gebruik het muiswiel of de pijltjestoetsen om tussen pagina's te navigeren.

Swipe om tussen pagina's te navigeren.

Hier gaan we

Het verhaal van Mirthe

Logo https://hu.scrollytelling.io/het-verhaal-van-mirthe

Het verhaal van Rogier van Luijk en Pieter-Jan Paulussen





Naar boven
0:00
/
0:00
Start audio

''... En er was een man van de drummers. Ik denk dat hij tegen de dertig liep. En dat was een stoere kerel die, uh, die had ook praatjes en die had ook een charisma. En daar keek ik ook naar op. Weet je, het was wel een man die een bepaald soort mannelijkheid uitstraalde.   

In de nacht kwam hij dus naast me liggen en toen heeft hij mij verkracht. Dat deed gígantisch veel zeer.

Ik ben de volgende ochtend gevlucht. Ik ben naar huis gevlucht en ik heb tegen niemand wat gezegd. Ik ben alleen maar onder de douche gaan staan en me schuldig gevoeld, vies gevoeld en gedacht: zie je wel, nu ben ik fout, want ik heb géén nee gezegd.

Ik ben weer teruggegaan, uiteindelijk. En heb net gedaan alsof mijn neus bloedde. 

Ja... 

Ik ben die man nog tegengekomen. Die gaf zo'n soort blik van ... lekker hè!

- Rogier van Luijk


Naar boven

De gevolgen van seksueel misbruik en de invloed van de dader zijn niet te bevatten. Slachtoffers van verkrachting ontwikkelen een tijdelijke identiteit, die soms levenslang kan aanhouden, genaamd traumaseksualiteit. 

De term ‘traumaseksualiteit’ werd leven ingeroepen door Psychodrama-therapeut Peter John Schouten. Hij constateerde dat wanneer er teruggekeken wordt op het leven, de impact pas te zien is van het seksueel misbruik en alle facetten in het leven waarin dit bepalend is geweest. Traumaseksualiteit wordt door eenieder anders ervaren, maar één ding is zeker: de symptomen, die ontstaan door de aanwezigheid van de dader, bepalen het leven. 

De seksuele imprint van de dader blijft namelijk aanwezig na de daad en verlaat het slachtoffer niet. 

Kort samengevat kent traumaseksualiteit drie belangrijke kenmerken. Dat zijn tweestrijd in de seksuele behoefte, het actief slachtofferschap en de chronische vragen rondom eigen seksuele identiteit.

Traumaseksualiteit gaat altijd gepaard met een psychische dwarslaesie en dat betekent dat je leeft met dubbelheid, innerlijke verdeeldheid en halfheid in macht en kracht. Je leeft maar half en er woont iets in je dat je er niet uit kunt krijgen. 

Rogier van Luijk en Pieter-Jan Paulussen vertellen wat leven met traumaseksualiteit voor hen heeft betekent.

 


Naar boven
Rogier van Luijk

Fysiotherapeut 
& Gecertificeerd coach
Master-NLP

Naar boven

''Ik heb altijd gedacht dat ik op mijn dertiende voor het eerst misbruikt ben geweest. Later in mijn leven, zei een denkbeeldige stem in mijn hoofd dat er nog iets anders was. Het duurde lang voordat ik die gedachte echt toeliet. Ik was nog steeds in de ban van de dader; de dader die me vertelt dat het toch allemaal begonnen was vanaf mijn dertiende.''

Rogier zucht.

''Ik was een jaar of anderhalf toen iemand voor het eerst aan mij had gezeten op een manier waarop hij dat niet had horen te doen. Het misbruik vond niet plaats in familieverband. Daarentegen was het wél een bekende van de familie.''
 
Rogier is viermaal in zijn leven seksueel misbruikt. Eerst als baby, twee keer in zijn vroege pubertijd en in het begin van zijn twintigerjaren. De daders waren allen volwassen.

Naar boven
Pieter-Jan Paulussen

Gestaltherepeut
& docent Traumaseksuologie

Naar boven

''Ja’’, zegt Pieter-Jan nadenkend. ''Waar kwam dat intense gevoel van schaamte schaamte vandaan?'' 

''Ik denk omdat ik geen nee heb gezegd. Niet hardop. Daarnaast gaf ik mezelf de schuld. Ik had het immers zelf opgezocht. Ik had het zelfs uitgelokt. Misschien vond ik het zelfs wel interessant. Ik voelde in mijn lijf dat er íets ging gebeuren. Ik kan me mijn blik nog zo inbeelden; een blik van opwinding.''  

''Ik was zes jaar.'' 

Naar boven

Pieter-Jan denkt enkele ogenblikken na over de vraag wat traumaseksualiteit voor hem persoonlijk betekent. ''Voor mij was het in grote lijnen zo dat ik gedragspatronen ontwikkelde waarvan ik dacht dat die te maken hadden met mijn eigen seksualiteit en daar naar opzoek ging. In werkelijkheid kwam dit voort uit het seksueel misbruik. ''

''Een van de grootste risico’s van seksueel misbruik is het zien van de 'waarheid' in de daden van de dader,'' vertelt Rogier. ''Hij doet iets met je terwijl je in een levensfase zit waarin je nog aan het leren bent. Ik ben op een existentieel seksuele laag blijven hangen die me verbond met de dader. Kom daar maar eens vanaf…''

Het opzoeken van de dader in ‘eigen’ seksualiteit is een veelvoorkomend, bijna niet weg te denken, symptoom van traumaseksualiteit. Hierdoor ontstaat ook vaak verwarring over wat die ‘eigen’ seksualiteit precies inhoud.

''In mijn puberteit voelde ik altijd extreme seksuele opwinding bij het tegenkomen van transseksuelen of shemales'', vertelt Pieter-Jan. ''Die seksuele opwinding raasde door heel mijn lijf. Het overviel me. Rond mijn achttiende ben voor het eerst echt in aanraking gekomen met shemales in een seksbioscoop. Die seksuele ervaringen vond ik erg opwindend, maar na een orgasme ging ik direct naar buiten. Ik voelde me verschrikkelijk vies. Ik walgde van mijn eigen daden en lusten. En toch werd ik eens in het halfjaar als het ware weer naar die plek toe gezogen.'' 

Zowel Pieter-Jan als Rogier hebben te maken gaat met tweestrijd in hun seksualiteit. ''Ik was naar buiten toe erg veroordelend over seks. Naar mezelf toe was ik grensoverschrijdend'', vertelt Rogier. ''Ik bevond me in een soort twilight-zone, waarin ik alles opzocht waarvan ik over mijn nek ging. Ik zei constant tegen mezelf dat dit was wat ik wil'', bekent Rogier. ''En ik vroeg me vervolgens af of dat echt zo was. Wil ik echt die vernietiging van mezelf zo graag? Wil ik telkens die walging voelen? Vervolgens zocht ik de meest walgelijke ellende op. Fysiek voelde ik dat er een lustfactor aanwezig was, maar de walgingsfactor heeft later altijd gewonnen. En die walging onstond aan beide kanten; bij mannen en vrouwen. Ik walgde van seks in zijn algemeenheid.''

Naar boven

''Het is een patroon in mijn leven geweest. De dood,'' vertelt Rogier. ''Mijn eigen doodswens. Ik durfde geen zelfmoord te plegen, maar ik wilde wel uit het leven stappen. En tegelijkertijd ook weer niet. Ik kon jaloezie voelen wanneer iemand overleden was. 'Dan zijn ze er lekker vanaf', dacht ik dan. Meteen stelde ik mezelf dan de volgende vraag: waar vanaf? Waar wil ik vanaf? Wil ik soms van mijn leven af? Nee! En toch wil ik er vanaf.''

Rogier gniffelt opgelaten.

''Dat is zo’n vreemde contradictie. En daar ben ik heel mijn leven mee aan het stoeien geweest. Zo nu en dan nog steeds.''

Tijdens seksueel misbruik ontstaat er een deelidentiteit: een bevroren deel waarin de persoon in kwestie niets wil of kan voelen. Bij Rogier uitte zich dit in depressieve klachten. Pieter-Jan zocht zijn verdoving in overmatig drugsgebruik en verslavend seksueel gedrag.

''Ik vluchtte in verslavend gedrag. In zoverre dat de dood op de loer lag.'' Pieter-Jan valt stil. ''Op sommige momenten was ik zelfs opzoek naar de dood. Tijdelijk. De volgende dag niet meer. Ik zocht ernaar op moment van veel pijn – pijn die ik niet kon voelen – waardoor ik vluchtte in ander, niets voelend, gedrag. Onbeschermd seks hebben met mannen en het overmatig drugsgebruik was een veel voorkomende combinatie. Het een versterkte immers het ander.''

Naar boven

''Naast verwarring over mijn seksuele identiteit ontstond er ook verwarring over mijn identiteit als persoon'', vertelt Rogier. ''Ik wist niet wie ik was, maar desondanks dat feit wist ik wel dat het niet de persoon was die ik me voordeed te zijn. Ik speelde constant toneel. Ik had een ontzettend negatief zelfbeeld, maar aan de andere kant ben ik altijd een soort oer-optimist geweest. Ik had veel humor, leek het. Hoe ellendiger ik me voelde, hoe beter mijn grappen werden. En toch sloot ik er geen vriendschappen door. Het verbond me niet met andere mensen. Ik had geen natuurlijke flow en ik denk dat anderen dat instinctief aanvoelden. In mijn ogen ben ik altijd raar geweest. Ik wilde van mezelf wegvluchten en anderen vluchtte van mij.''

''Tot voor kort had ik er veel moeite mee om écht mezelf te zijn – om Rogier te zijn. Ik stelde mezelf voor, maar ik was alles behalve mezelf. Ik had overduidelijk een identiteitscrisis én ontkende dat ook nog eens.''

Naar boven

''Drie jaar geleden wist nog niemand van mijn geheim,'' vertelt Pieter-Jan. ''Door het te openbaren en te delen, heeft het geheim zijn kracht verloren. Vol trots kan ik vertellen dat mijn trauma inmiddels voor een groot deel is verwerkt.''

''Waar ik me eerst in een vicieuze seksuele cirkel bevond waarin ik me constant eenzaam voelde, de eenzaamheid opvulde met seks, van mezelf walgde en mezelf zo erg door mijn daden haatte dat ik niets meer van seks wilde weten totdat ik er de leegte weer mee probeerde op te vullen, bevind ik me nu op een vredige plek waar ik genoeg heb aan mezelf. En dat heb ik al twee jaar. Ik wil dat seks betekenisvol is en ik wil intimiteit delen met iemand waar ik van houd.''

''Mijn heling betekent voor mij dat ik weer grip heb op mijn eigen leven. Ik maak mijn eigen keuzes en ik maak ze bewust. Ik word niet langer gevoelsmatig overvallen in het bijzijn van shemales en transseksuelen of beïnvloed door de dader die zo lang in mij heeft voortgeleefd.''

Beide mannen hebben onder andere in therapie geleerd om het geheim te doorbreken door erover te praten en op deze wijze de dader uit hun leven te bannen.

''Op het moment dat ik meer van mezelf ben gaan houden, onder meer door de relatie die ik nu heb, is dat laatste stukje van loslaten gekomen'', vertelt Rogier. Mijn seksualiteit kan je niet meer van me stelen. Dat kon – maar nu valt er niets meer van me te jatten. Dat is misschien wel wat voor mij het doorbreken van het geheim heeft betekent: dat ik weet wie Rogier is – en dat ik hem kan zijn.''

Naar boven

Seksueel misbruik is, helaas, wereldwijd een groot probleem. 

In Nederland zijn er in het jaar 2015 bijna 2.000 geregistreerde afgiftes geweest van verkrachting per 100.000 mensen bij de politie. 

Naar schatting doet 15% van de slachtoffers aangifte tegen seksueel misbruik. 

Naar boven

Het gemiddelde aantal verkrachtingen in Nederland ligt naar schattingen rond de 100.000 mensen per jaar.

1 op de 25 mannen is verkracht.

14% van alle mannen die als kind seksueel misbruikt zijn, krijgen in hun volwassen leven nogmaals mee te maken.

93% van misbruikte kinderen kennen de dader.
-  7% is een vreemde
- 59% is een bekende
- 34% is een familielid

Naar boven



Rogier en Pieter-Jan, 

Dank voor het delen van jullie persoonlijke verhalen.

Dank voor de extra stap om traumaseksualiteit en seksueel misbruik écht bespreekbaar te maken.

Ik wens jullie niets minder dan het beste.

 

Naar boven
Scroll om door te gaan
Swipe om door te gaan
Sluiten

Overzicht

Scroll links
Hoofdstuk 2 Fragment Rogier van Luijk

35 jaar geleden

Placeholder thumbnail overview desktop
Hoofdstuk 3 Gescgreven intro

#mannenenmisbruik

Placeholder thumbnail overview desktop
Hoofdstuk 4 Rogier van Luijk

4 foto
Hoofdstuk 5 Rogier van Luijk

Placeholder thumbnail overview desktop
Hoofdstuk 6 Pieter-Jan Paulussen

6 foto
Hoofdstuk 7 Pieter-Jan Paulussen

Pjp bewerkt zw def
Hoofdstuk 8 Gevolgen seksueel misbruik RVL en PJP

#tweestrijd

Placeholder thumbnail overview desktop

#bevroren

Placeholder thumbnail overview desktop

#eigenidentiteit

Placeholder thumbnail overview desktop

#beetjebeter

Placeholder thumbnail overview desktop
Hoofdstuk 10

Dankwoord

Placeholder thumbnail overview desktop
Scroll rechts